data-nosnippet>
Bosanskohercegovačka muzička scena zavijena je u crno – u Srebreniku je preminuo Nermin Manko Hasanović, istaknuti muzičar, pedagog i jedan od najvažnijih čuvara tradicionalne narodne muzike i sevdalinke na ovim prostorima.
Rođen 28. januara 1970. godine, Nermin je odrastao u porodici u kojoj se sevdah svirao i pjevao generacijama. Već kao dječak, uz oca Mulagu, učio je svirati saz i upijao prve stihove sevdalinke, a kasnije formalno obrazovanje stekao je kroz nižu i vanrednu srednju muzičku školu, uprkos teškim porodičnim okolnostima i skromnim finansijama.
Iako je upisao mašinsku školu, njegova ljubav prema muzici bila je jača od svega. Radeći i nastupajući još od rane mladosti, sam je ulagao u svoje obrazovanje i usavršavao se kod najpoznatijih harmonikaša bivše Jugoslavije. Prva Dallapa harmonika koju je kupio zarađena je upravo nastupima na lokalnim proslavama i svadbama.
Kroz karijeru dugu više od četiri decenije, Hasanović je sarađivao s brojnim orkestrima i bendovima, među kojima su Braća Zahirović, Rio Band, Orkan, Sezam, Patrola 075, Trn u Oku, Exstaza i mnogi drugi. Kao član vojnog orkestra JNA, njegov ansambl proglašen je najboljim vojnim orkestrom 1989/90. godine u Novom Sadu.
Na muzičkoj sceni ostavio je dubok trag i kao prateći muzičar mnogim zvijezdama narodne i izvorne muzike: Šabanu Šauliću, Jašaru Ahmedovskom, Zlati Petrović, Šemsudinu Kadiću, Šerifu Konjeviću, Hazretu Hrustanoviću, Seji Kalaču, ali i velikim imenima sevdalinke poput Safeta Isovića, Mehe Puzića, Muhameda Mujkanovića, Latifa Havkića, Hankom Paldum, Ramiza Milkunića i drugih.
Osim narodne i zabavne, posvetio se i duhovnoj muzici. Kao dirigent horova Azizija iz Orašja i El-Kamer iz Srebrenika, snimao je albume ilahija i kasida, a s Azizijom je osvojio i prvo mjesto na smotri horova bivše Jugoslavije.
No, njegova najveća životna misija bila je prenos znanja i ljubavi prema muzici na mlađe generacije. Osnovao je Centar za muzičko obrazovanje i kulturu “Sevdah koncept” i istoimenu školu u Srebreniku, kroz koju je prošlo više od 80 učenika, od kojih je čak 14 postalo diplomirani profesori muzike. Među njima je i njegova kćerka, profesorica Selma Gulam Hasanović.
Nermin Manko Hasanović ostat će upamćen kao čovjek koji je živio i disao muziku. Njegov život bio je posvećen očuvanju sevdalinke i muzičke tradicije Bosne i Hercegovine. Njegovom smrću otišao je jedan od posljednjih istinskih sevdalija – ali iza njega ostaju generacije kojima je prenio znanje, duh i ljubav prema toj muzici.
Njegov doprinos kulturi i obrazovanju ostaje neizbrisiv.
